Al langere tijd zou blijken dat de baby-sterfte in Nederland hoger is dan elders. Voor het doel van dit Blog laat ik even in het midden of al die cijfers wel vergelijkbaar zijn (tussen landen) en het feit dat in landen verschillend tegen leven en mortaliteit wordt aangekeken.
In mijn archief zit een brief van Dijkshoorn, CEO van Achmea. Al lange tijd lagen stukken voor de verbetering, tegen veel lagere kosten, van de organisatie rond risico-zwangeren bij zijn account- en productmanagers. Maar die “wilden niet”, “te druk”, aandacht voor kraamzorg(vermindering) en het NIH-syndroom: Not Invented Here. Het lag daarom ook bij Van Montfort, toen de bedoelde aanjager van nieuw kijken naar de Zorg. Tot mijn blijde verrassing kreeg ik binnen 14 dagen antwoord van Dijkshoorn zelf : hij had de casus goed uitgezocht, verontschuldigde zich voor de aanpak binnen Achmea, en verordonneerde dat het gewoon moest worden uitgevoerd/ingevoerd. Ik kwam echter terecht bij, wederom, dezelfde account- en productmanagers. Een bedoelde bijeenkomst is er nooit gekomen. En het laatste argument van de (vrouwelijke) accountmanager was : het is er al (dat is niet zo : er zijn trials geweest, vele, maar het is nooit doorgezet) én “ik heb zelf ook kinderen gekregen, dus het lijkt mij niet nodig”. I’ll rest my case, besloot ik toen maar, en overigens ligt het nog bij vele andere zorgverzekeraars.
Dezelfde afdeling was doende het aantal kraamzorguren terug te brengen; uit een tweetal onderzoeken blijkt dat bij een laag aantal uren kraamzorg (in ieder geval 24 uur of minder) de perinatale sterfte 2 promille (totaal 185 baby’s per jaar) hoger is. Ook dat argument sloeg niet aan. Overigens betekent 2 promille meer perinatale sterfte waarschijnlijk een X % meer IC-opnames, resp. neonatologie. Maar door de RvE’s zien ze dat niet van elkaar binnen de zorgverzekeraar.
Zorgverzekeraars houden zich nauwelijks met innovatie bezig en hebben nog steeds maar één focus : inkoop tegen een zo laag mogelijke prijs.
*
Naast een verbetering van de diagnostiek, zoals dit weekend in de media (VK, 2 juli, Maud Effting; Onderzoek Erasmus, Steegers en Bonsel), richt het Risico Zwangeren project (Gezond Zwanger) zich op de bekende groep risico-zwangeren, waar onder : meerlingen, hoge bloeddruk, diabetici en vroegweeend. De incidentie is zo’n 25% en het aantal ligdagen in het ziekenhuis gemiddeld zes per zwangerschap. De overige cijfers uit het onderzoek (met ondersteuning van zeer vele “proven” onderzoeken uit de USA) laat ik hier even voor wat ze zijn.
Bij een (veel kleinere) deelname van de incidentiegroep, treedt er landelijk al een besparing op van 100 Miljoen Euro. Dit nog los van de verbeterde zorg. De kosten thuis op dagbasis (all in) zijn 150,- Euro, aanzienlijk goedkoper dan een ziekenhuisdag all in).
Het systeem is eenvoudig : de zwangere krijgt thuis op een tablet gelijkend plat LCD monitor-device (i.c. van Huntleigh), verbonden met een telefoonlijn (vast of mobiel/G3) die (protocol/zwanger afhankelijk) een aantal metingen per dag doet, of zonodig real-time. Per zwangere worden in de applicatie de persoonlijke data ingevoerd, en wat als “afwijking van normale data” wordt beschouwd. De applicatie vangt de meeste data af, zonder er een actie-protocol aan te verbinden. Voor (stel) zo’n 20% is er wel een signaal voor actie. In een (verpleegkundige) Zorgcentrale worden de protocollen geactiveerd in een range van eenvoudig tot ernstig. Voorbeeld : een enkel telefoontje waaruit blijkt dat meer rust moet worden gehouden kan voldoende zijn, maar er kan een bezoek van een verloskundige, of een verwijzing naar de tweede lijn geïndiceerd zijn. Benadrukt zij dat het niets “nieuws” is, met name in de USA is het veelal praktijk. Niet voor niets is er gewoon standaardapparatuur voor beschikbaar. En het apparaat is nog “fun” ook, niet onbelangrijk : bezoek kan op de monitor meekijken naar bijv. de hartslag van de baby of baby’s.
Naast de kosteneffecten zijn er ook effecten op de patiënttevredenheid, en leidt de veelal vertrouwdere omgeving tot betere waarden.
Het oorspronkelijke schema (geschreven voor Telemonitoring algemeen) :
Handling Telemonitoring
*
Alhoewel mijn voorkeur uitgaat naar regie vanuit de eerste lijn, lijkt vanuit de nu bekende cijfers en opinie (over diagnostiek), een combinatie regie door gynaecologen en verloskundigen, resp. ziekenhuis en de eerste lijn meer voor de hand te liggen. Met die regie kan ook een “thuis-indicatie” met thuismonitoring worden gegeven. Indertijd was de landelijke Vereniging van Verloskundigen al “mee” .
Belangrijk is in deze aanpak het ondersteuningsmiddel, de thuismonitoring (technologisch) als geschetst. Projecten/trials die er zijn (geweest) met alleen maar (meer) huisbezoeken leidt niet tot het gewenste kwalitatieve resultaat.
*
Buiten dit Blog, doe ik voorlopig nog maar even niets. Ik ga ervan uit dat inmiddels meerdere betrokken deskundigen het “elk kent de laan die derwaarts gaat” (Jan Greshoff) kennen. Het plan ligt hier als zgn. “Carthago” project in de lade. Onlangs kreeg ik een bedrukt T-shirt van een Zorg-Vriend : “Eens zal Carthago vallen”. Wie weet.
Hildebrand van Weerd, Zorgimpact, 4 juli 2010.
