In ’t kort
Al lange tijd zijn er verschuivingen in de ziekenhuiszorg, waarbij behandelingen om redenen van kwaliteit én kosten anders worden “ingedeeld”. Vaak zijn het concentraties van behandelingen, bv in één Ziekenhuis of een samenwerking daarvan, of in een ZBC (Zelfstandig Behandelcentrum). Begonnen is met name met de minder-complexe behandelingen als staar-operaties, of bepaalde orthopedische ingrepen. Rond het “ogen” specialisme is er een horizontale samenwerking in een kwaliteitsgeoriënteerde franchise. Deze algemene trend heeft langer geduurd dan analyses verwachtten, maar zet nu echt definitief door. In de Verpleging en Verzorging (V&V) in de AWBZ wordt de voorbije trend van schaalvergroting weer omgezet in schaalverkleining. Rond huisartsen is er concentratie te zien in onderlinge samenwerkingen en in de avond-nacht-weekend bereikbaarheid (HAP’s : Huis Artsen Posten). In de (gemeentelijke) GGD wereld is er al langere tijd sprake van fusies op instellingsniveau. In de medicatie-wereld is sprake van initiatieven om de inkoop en distributie op te schalen, met behoud van de bestaande lokaliteit in de huisarts-positie. Bontje van Uvit uitte zijn wens tot schaalvergroting van de Spoedeisende Hulp (SEH)[1]. De Zorg reageert hiermee, deels ‘gedwongen’, op de behoefte aan een “juiste schaal” uit optiek van kwaliteit en kosten. Lees verder
